4×4 Zaman Dilimi

İnsan , kendinin en yakın tanığıdır. Kendi elleriyle kurguladığı ömür devirlerini bir yandan da uzaktan 2.perdeden seyreder.

Kurgusunu yaparken ,diğer taraftan da oynar.Rolleri dağıtır.Asli rolleri kendi almışken, zaman mekan ve dekor kurgusunu kendine göre tasarlar.

Bir ömre, tanıklık eden en kalıcı öge, mekan ve dekor;onun geride bıraktıkları ile sınanır.Her aralanan yeni perde , sahne sayısını azaltır ve yeni mekan , yeni dekor …

Rolünü kavramaya çalışıp, perde arkasında ezber yaparken; çoktan oyun başlamış,perdeler biribiri ardına açılıp kapanmıştır.

Sahneye çıktığında ilk önce  dekoru değiştirir; kendine göre…

Varlığı,en farklı dekordur sahnede.Oynadıkça , her bölüm için  doğaçlar kendini.Replikler savrulup, yankılandıkça seyirciye doğru; alkış aldıkça, daha güçlü replik…

Hep daha iyisi için oynadıkça oynar.Ama hiçbir zaman en iyiyi bulamaz.Çünkü en iyi yoktur aslında.O ânın en iyisi vardır.İnsan andan ibarettir çünkü.

Anların toplamı , bir ömür eder.Yanına bir de hayal kırıklıklarını koydun mu ;ömür eksi hayal kırıklıkları eşittir ,yaşam eder.

“Hiçbir zaman 4 çarpı 4 olamaz sahnesi.Bir bakmış ki oyun bitmiş ;sahnedeki en önemli dekorun kendisi olduğunu anladığında.”Belli bir yaşa kadar oynamayı bilmiyor insan oyununu;sahnedeki en önemli şeyin,kendisi olduğunu anlayamıyor ne yazık ki.Hep hayata yatırım yapıyor.Katıyor,arttırıyor,güzelleştirmeye çalışıyor sahneyi…Oysa insan “hayal kırıklıklarından ibaret”

 

Yazar

Eğitim /Üstün ve Özel Yetenekli Çocuklar Yazar

Yorum Yaz

%d blogcu bunu beğendi: