Kategori

Şiirim / Şairim

Kategori

ÇOCUK Bilmediklerim çok ;ama bildiklerimi anlatırım sana sonra hikayen  gelir aklıma oradan başlarım mesela iç çeker öyle başlarım en baştan Söyleyebildiğim halde sakladığım kelimelerim aşkına Çocuk anlatsana bu ne oyunu körebe, çelik çomak..? Bilmecesin çocuk ağırsın zamana… Ödünç kelime aldım senden Boyadım kurşuni boya kalemlerimle Sen söyle istedim Ben sakladım…

“Ne oturduğumuz evler , ne bindiğimiz otomobiller ;ne de sırtımızdaki giysiler, İnsanın yüreği şık olmalı önce ” “Yüreği şık olmak” ifadesiyle tanıdım  Şair Yazar Öğretmen Nursel Aras’ı. Öğretmen yazarların hep bir toplumcu yanları vardır.Hep bir insana dokunma, insanı derinden sevme ve toplumu güzelleştirme çabaları ile yazarlar.İnsanın çocukluktan ibaret olduğunu…

HALİME YILDIZ “Göç “insanın en hüzünlü hikâyesi… Terk etmek zor çünkü; …..Sonrası, “insanın puzzle parçaları gibi.”Ömrünce tamamlamaya uğraşır kendini insan…Çocukluğa sığınır ;hep bulamaz en güzel parçayı:Masumiyet…” …Çocukluğu, anayurdu insanın çünkü. …. Şehirlerden,”Evlerden” göçmez insan sadece. En çok kendi insinden,insandan  göçer …Göçer de göçer …Her göç,çocukluğa  yeni bir veda: “Benlik savaşı,karakter…

Oysa”Kadın’a” Çok Yakışıyordu “Şiir” “Hesiodos! Şiirini yeniden yaz ve Pandora’yı kurtar.” Bu, mitolojik bir temenniden öte, Kadın ve Şiir ile ilgili, yüzyıllardır süregelen ve  bir bakıma  Edebiyat’taki ” Pandora” cılığın  Şiirden silinmesi yönünde lirik bir çağrıdır… Şiir dediğimizde  ilk akla gelen şairlerin erkek oluşu ve  yeri geldiginde “Şair, Şaire” ifadesi…